Janusz Majewski

Reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, pisarz, publicysta, twórca kilkudziesięciu filmów fabularnych i dokumentalnych, seriali, spektakli TV i sztuk teatralnych.

Urodził się 5 sierpnia 1931 r. we Lwowie. Ukończył Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej (1955) oraz Wydział Reżyserii PWSFiT w Łodzi (1961). Przygodę z filmem zaczynał jako scenograf. W 1958 r. zrealizował swój pierwszy film dokumentalny zatytułowany „Zabawa”. Ma na swoim koncie kilkanaście filmów krótkometrażowych (m.in. nagrodzony Golden Gate na festiwalu w San Francisco „Album Fleischera”). Jego debiutem fabularnym był „Sublokator” (1967), który otrzymał nagrodę FIPRESCI na festiwalu w Mannheim. Majewski wyreżyserował około trzydziestu fabuł, m.in. pełnometrażowe filmy: „Lokis. Rękopis profesora Wittembacha” (Złoty Medal na MFF w Wenecji 1970), „Zazdrość i medycyna”, „Zaklęte rewiry” (Nagroda Główna na MFF w Melbourne 1977), „Sprawa Gorgonowej”, „Lekcja martwego języka”, „C.K. Dezerterzy”, „Złoto dezerterów” i „Po sezonie”.

Od 1983 do 1990 r. był prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Profesor nadzwyczajny sztuki filmowej - wykładał w PWSFTviT w Łodzi oraz gościnnie w USA.